Voor mij moet de EU een sterke en weerbare Unie zijn die focust op haar kerntaken. Daarom werk ik in het Europees Parlement op een aantal duidelijke prioriteiten.
Europa biedt vandaag meer dan we denken, maar voelt tegelijk kwetsbaar in een wereld van grootmachten. We leven langer, gezonder en veiliger. Onze sociale bescherming is sterker en onze economie blijft een van de grootste ter wereld.
En toch groeit het gevoel dat Europa geen controle meer heeft. Dat gevoel komt niet alleen van buitenaf, maar ook van binnenuit.Europa heeft alles in handen om opnieuw houvast te bieden. Door samen te werken, interne barrières af te bouwen en opnieuw te kiezen voor veiligheid, groei en verbondenheid.
Europa is het niveau bij uitstek om de grote uitdagingen van onze tijd samen aan te pakken. Het is een huis van verschillende culturen en tradities waar mensen zich thuis moeten kunnen voelen.
Op deze vraag probeer ik in het Europees Parlement mee antwoorden te bieden. Europa zit vandaag in het kamp waar de klappen vallen.‘The US innovates, China imitates and Europe regulates’, zo gaat de analyse over de economische situatie van Europa.
Velen voelen zich niet tevreden met Europa, maar wel in Europa. Dat is paradoxaal. Terwijl we elke dag een nieuwe scène zien die Donald Trump opvoert om Amerika great again te maken, voelen we ons het afvoerputje van de wereld en een speelbal van de Verenigde Staten, Rusland of China
In Europa leven we gemiddeld 4 jaar langer dan in de VS.
In Europa liggen kindersterfte en armoede de helft lager dan in de Verenigde Staten.
1 op 3 Amerikanen kan zorg niet betalen. In Europa is dat tien keer minder.
De CO₂-uit stoot per persoon ligt in Europa tot 80% lager dan in de VS.
Nochtans staat Europa, wat de levenskwaliteit betreft, aan de top. De levensverwachting in Europa ligt 4 jaar hoger dan in de Verenigde Staten, de kindersterfte is er de helft van de VS, net zoals de armoede. In de VS kan 1 op 3 zijn gezondheidszorg niet betalen, in Europa is dit tien keer minder. Nochtans liggen de uitgaven in de gezondheidszorg er een pak hoger.
Ook op economisch vlak staan er in de Verenigde Staten een aantal parameters meer op rood dan in Europa. De overheidsschulden liggen er bijna de helft hoger, de schulden van gezinnen en bedrijven zijn er zelfs bijna twee keer zo hoog. De inflatie alsook de gemiddelde overheidsrente zijn er hoger. Europa voert meer uit naar de VS dan het invoert en de dollar is erg verzwakt.
Op vlak van duurzaamheid ligt de CO₂-uitstoot in Europa 80 procent lager per persoon dan in de VS en is het aandeel van groene energie in de totale energieconsumptie een pak hoger.
En op het vlak van veiligheid moet Europa ook niet onderdoen. We kennen in Europa drie keer minder moorden en veel minder drugsgebruikers dan in de VS. We hebben op het Europees grondgebied vier keer minder illegalen en de gevangenispopulatie is ook vier keer kleiner. De VS kent wel meer dan twee keer zoveel advocaten.
Donald Trump droomt van de annexatie van Canada en Groenland. Vladimir Poetin wil zijn groot-Russisch rijk opnieuw realiseren en voert daarom oorlog in Oekraïne en China wil Taiwan annexeren. In de Europese Unie is het omgekeerd. Daar kloppen Albanië, Bosnië-Herzegovina, Georgië, Kosovo, Moldavië, Montenegro, Noord-Macedonië, Servië en Oekraïne aan de deur om lid te worden van de Europese club.
En toch voelen we ons in een houdgreep genomen. Europa is iets meer dan 5% van de wereldbevolking, produceert amper 6% van de wereldwijde CO₂-uitstoot, levert 15% van het wereldwijde BBP en staat in voor 50% van de sociale uitgaven.
Het Europese welvaartsmodel staat onder druk. De economische groei is te laag. Die zal enkel kunnen groeien als we de interne handelsbelemmeringen afbouwen en verstikkende regels verminderen. Dat is geen opdracht voor anderen, maar voor onszelf.
Europa heeft alles in handen om opnieuw sterker te worden.
Als we onze soevereiniteit willen versterken, zullen we ook bereid moeten zijn een deel ervan te delen. De paradox is dat wie dat weigert in naam van nationale soevereiniteit, uiteindelijk afhankelijk wordt van grootmachten. Wie die stap wel zet, kan tegenmacht opbouwen in dit nieuwe geopolitieke tijdperk.
De grootste tegenstand komt van binnenuit. Mensen ervaren Europa te vaak als een systeem, een economische ruimte, een ‘space’. Geen plek waarin ze zich thuis voelen.
Daar ligt de kern. Zonder verbondenheid geen draagvlak. Als Europa enkel werkt voor de “webpeople” en niet voor de “wallpeople”, groeit de kloof. En in die kloof vinden autoritaire leiders hun voedingsbodem. Dan ontstaat een strijd tussen volk en elite, met alle gevaren van dien.
Daarom moeten we de European way of life opnieuw durven articuleren. Europa is meer dan een markt. Het is een huis van verschillende culturen en tradities. Het is geworteld in een christelijke cultuur, gebouwd op de Griekse democratie en het Romeinse recht, en gevormd door eeuwen geschiedenis.
We hebben geen Europese Verenigde Staten nodig, maar een sterker Europa dat keuzes durft maken. Europa is vandaag te vaak verdeeld en blijft te vaak hangen zonder door te pakken.
Daarom moeten we ook binnen Europa durven hervormen en blokkades door unanimiteit doorbreken. Ook de Verenigde Staten zijn diep verdeeld. Maar dat verandert niets aan onze opdracht.
